ข้ามไปยังเนื้อหาหลัก
โรคกิ่งแห้งทุเรียน
โรคกิ่งแห้งหรือที่เรียกกันว่า “โรคฟิวซาเรียม”
เชื้อสาเหตุ : Fusarium Sol ani
เป็นกลุ่มราชั้นสูง อาศัยอยู่ในดินได้ พบได้ทั้งในดิน ต้น กิ่ง และดอก
ลักษณะอาการ
- ปลายยอดแห้ง เนื้อเยื่อย่น เมื่อผ่าออกดูพบแผลสีน้ำตาล แห้ง
- กิ่งประธานแผลสีน้ำตาลเข้ม และพบก้อนเชื้อราสีขาว/สีชมพูปนส้มอยู่บนแผล
- เชื้อเข้าดอก กิ่งใหญ่ และต้นได้
- เกิดได้ในแปลงทุเรียนตลอดทั้งปี หากปล่อยทิ้งไว้ในแปลง ทำให้เกิดโรคได้รุนแรง ทุเรียนยืนต้นตายได้รวดเร็ว หากทิ้งไว้จะลุกลามไปเรื่อย ๆ
- มอดแอมโบรเซีย ช่วยทำให้เกิดเชื้อแพร่กระจายได้เร็วขึ้น
การป้องกันกำจัด
- หมั่นสำรวจแปลง
- ตัดแต่งกิ่งในทรงพุ่มให้โล่ง
- ตัดแต่งกิ่งให้เลยจากส่วนที่เป็นโรคออก นำไปทำลายนอกแปลง
- ใช้สารชีวภัณฑ์อย่างไตรโคเดอร์ม่าฉีดพ่น
- ล้างทำความสะอาดอุปกรณ์ เครื่องมือตัดแต่งด้วยน้ำยาซักผ้าขาว (อัตรา 200 มล./น้ำ 5 ลิตร) ก่อนเปลี่ยนไปตัดต้นต่อไป
การใช้สารเคมีตามหลักวิชาการ โดยสลับกลุ่มสารเคมี
- กลุ่ม 1 คาร์เบนดาซิม/เบโนมิล/ไทโอาเนต-เมทิล หรือ
- กลุ่ม 3 โพรคลอราซ/ไดฟิโนโคนาโซล/โพรพิโคนาโซล/เฮกซะโคลนาโซล/ทีบูโคนาโซล หรือ
- กลุ่ม 11 ไพราโคลสโตรบิน/อะซอกซีสโตบิน/ไตรฟลอกซีสโตบิน
- หรือสารผสม กลุ่ม 1+M3 ไทโอฟาเนต-เมทิล+แมนโคแซบ หรือ
- กลุ่ม 3+11 อย่าง ทีบูโคนาโซล+ไตรฟลอกซีสโตรบิน หรือไดฟีโนโคนาโวล+อะซอกซีสโตรบิน
พ่นสารจำกัดแมลงพวกมอดซึ่งเป็นพาหนะนำโรค เช่น
- กลุ่ม 1B ไดอะซีนอน/พิริมิฟอสเมทิล/โพรไทโอฟอส/ไตรอะโซฟอส
- กลุ่ม 2B โพรฟีโนฟอส/ฟิโพรนิล
- กลุ่ม 4A อิมิดาโครพิด
จัดทำโดย : กลุ่มอารักขาพืช สำนักงานเกษตรจังหวัดปราจีนบุรี
พฤษภาคม ; 2568
