เหี่ยวเขียวและเหี่ยวเหลืองในดาวเรือง

---

โรคเหี่ยวเขียว

สาเหตุเกิดจากแบคทีเรีย Ralstonia solanacearum

ลักษณะอาการ
เริ่มจากใบดาวเรืองที่อยู่บริเวณด้านบนแสดงอาการเหี่ยวสลดคล้ายอาการขาดน้ำ โดยต้นจะแสดงอาการเหี่ยวในช่วงกลางวันที่มีแสงแดด ส่วนตอนเช้าและตอนเย็นต้นจะมีอาการปกติ และหลังจากนั้น 4-5 วัน ต้นดาวเรือง จะตายโดยที่ใบยังมีสีเขียวอยู่

การป้องกัน
หากพบโรคระบาดให้ขุดต้นถอนทิ้งและพยายามอย่าให้น้ำผ่านบริเวณที่เกิดโรค

สารเคมีที่ใช้
สเตปโตมัยซิน 120 กรัม + เมทาแลกซิล 25% 200 กรัม + น้ำ 200 ลิตร ผสมให้เข้ากันแล้วรดบริเวณโคนต้น

โรคเหี่ยวเหลือง

สาเหตุเกิดจากเชื้อรา Fusarium sp.

ลักษณะอาการ

• เริ่มจากใบดาวเรืองที่มีอยู่บริเวณโคนต้นแสดงอาการใบเหลือง
• ใบจะแห้งตายใบทั้งต้น
• ส่วนของลำต้นจะแบน เหี่ยว และลำต้นลีบ
• บริเวณคอดินหรือเหนือดินมักมีสีแดงคล้ำกว่าส่วนอื่น

การป้องกัน

• หากพบต้นเป็นโรคให้ขุดต้นถอนทิ้งออกนอกแปลง ไม่ควรปล่อยไว้ในแปลง
• การปลูกพืชหมุนเวียน

สารเคมี

• เบโนมิล
• ไธโอฟาเนททิล
• อีทริไดอาโซล

คำแนะนำทั่วไป

• ใช้ต้นกล้าที่แข็งแรงปลอดโรค
• รดน้ำพอเหมาะไม่ให้แฉะ
• ระบายน้ำดี ไม่ให้น้ำขัง
• กำจัดวัชพืชในแปลงปลูก
• หมั่นสำรวจแปลงปลูกอย่างสม่ำเสมอ

ที่มา : กรมวิชาการเกษตร

จัดทำโดย : สำนักงานเกษตรอำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว

ข้อมูล : 3/11/2569