Black Ribbon Top Right ข้ามไปยังเนื้อหาหลัก

ศูนย์วิทยบริการเพื่อส่งเสริมการเกษตร

10

เรื่องล่าสุด

โรคไหม้ข้าว (Rice Blast)

โรคไหม้ข้าว (Rice Blast) เกิดจากเชื้อรา Pyricolaria oryzae ลักษณะอาการ : เริ่มจากจุดสีน้ำตาลเล็ก ๆ บนใบ แล้วขยายเป็นรูปตาหรือกระสวยตรงกลางสีเทา ขอบสีน้ำตาล หากเป็นที่ข้อต่อใบหรือคอรวง จะทำให้รวงแห้งหัก (โรคคอรวงเน่า) ปัจจัยที่เอื้อต่อการเกิดโรค 1.สภาพอากาศที่เหมาะสม : อุณหภูมิกลางคืนเย็นประมาณ 20-25°C อากาศร้อนในตอนกลางวัน

แนวทางการปฏิบัติหลังน้ำท่วมปาล์มน้ำมัน 1.การจัดการพื้นที่ 2.ระวังการย่ำดิน 3.หากต้นปาล์มล้มเอียง 4.เมื่อดิน/ทราย ทับถมที่โคนต้น 5.หากตรวจพบต้นปาล์มตาย 6.วิธีฟื้นฟู *ปาล์มน้ำมันที่ให้ผลผลิตแล้ว ข้อมูล : กันยายน 2569

เกณฑ์การช่วยเหลือเกษตรกรผู้ประสบภัยพิบัติด้านพืช อ้างอิงตาม *วันบังคับใช้ บังคับใช้วันที่เกิดภัย ตั้งแต่ 21 สิงหาคม 2569 เป็นต้นไป ข้อมูล : กันยายน 2569 3 ขั้นตอนควรรู้! เกษตรกรต้องทำอย่างไร…เมื่อพืชเสียหายจากภัยพิบัติทำครบ 3 ขั้นตอน เพื่อสิทธิ์รับความช่วยเหลือจากภาครัฐ 1. เช็กทะเบียนเกษตรกรให้ชัวร์ ช่องทางการขึ้นทะเบียน/ปรับปรุงข้อมุล

โรคเหี่ยวในกล้วย (Banana Blood Disease) ข่าวเตือนการระบาดศัตรูพืช โรคเหี่ยวในกล้วย (Banana Blood Disease) ฉบับที่ 9 ประจำเดือนกันยายน 2569 เชื้อสาเหตุ : เชื้อแบคทีเรีย Ralstonia solanacearum species complex ลักษณะอาการ การแพร่ระบาด

แผ่นพับ 8/2568 หนอนกระทู้หอม ชื่อสามัญ Beet armywormชื่อวิทยาศาสตร์ Spodoptera exigua (Hübner)ชื่อวงศ์ Noctuidae หนอนกระทู้หอมเป็นแมลงศัตรูที่สำคัญในการสร้างความเสียหายกับพืชผัก และไม้ดอกหลายชนิด พบการระบาดได้ตามแหล่งปลูกทั่วประเทศ หนอนกระทู้หอมมีความต้านทานต่อสารเคมีกำจัดแมลงได้หลายชนิด และชอบหลบซ่อนตัวส่งผลให้การป้องกันกำจัดเป็นไปได้ยาก และการระบาดจะรุนแรงมากในช่วงฤดูร้อน พืชอาหารผักตระกูลกะหล่ำทุกชนิด เช่น ผักคะน้า กะหล่ำปลี กะหล่ำดอก ผักกาดขาวปลี

แผ่นพับ 9/2568 จักจั่นในอ้อย ชื่อสามัญ : Cicadaชื่อวิทยาศาสตร์ : Platypleura cespiticola Boulardชื่อวงศ์ : Cicadidae จักจั่นอ้อย เดิมเป็นแมลงศัตรูป่าไม้ เมื่อป่าไม้ถูกทำลาย ระบบนิเวศเสียสมดุล พืชอาหารลดลง ทำให้จักจั่นออกมาทำลายพืชเศรษฐกิจ เช่น อ้อย ข้าวโพดและพืชตระกูลหญ้า พบการระบาดส่วนมากในพื้นที่ปลูกอ้อยภาคกลางในจังหวัดสุพรรณบุรี

การลงทะเบียนระบบ EWE เพื่อการเรียนรู้รับมือภัยพิบัติสำนักงานเกษตรอำเภอกาญจนประดิษฐ์ ขอประชาสัมพันธ์ให้เกษตรกร อาสาสมัครเกษตร อาสาสมัครเกษตรหมู่บ้าน เข้าร่วมสัมมนาวิชาการออนไลน์ “โครงการพัฒนาศักยภาพอาสาสมัครเกษตรและอาสาสมัครเกษตรหมู่บ้าน เพื่อยกระดับความพร้อมรับมือ วิกฤตการณ์ภัยพิบัติซุปเปอร์เอลนีโญ” สอบถามข้อมูลเพิ่มเติม : สำนักงานเกษตรอำเภอกาญจนประดิษฐ์ จังหวัดสุราษฎร์ธานี


แมลงศัตรูธรรมชาติ “ด้วงเต่าลาย”

ชื่อวิทยาศาสตร์ด้วงเต่าลายมีหลายชนิด

  • Menochilus sexmaculatus ด้วงเต่าลายหยัก
  • Coccinella transversalis ด้วงเต่าลายขวาง
  • Micraspis discolor ด้วงเต่าสีส้ม

อันดับ (Order) : Coleoptera
วงศ์ (Family) : Coccinellida

ความสำคัญของด้วงเต่าลาย
เป็นแมลงห้ำที่พบทั่วไป ทั้งในสวนไม้ผล พืชผัก พืชไร่ และนาข้าว ด้วงเต่าลายที่พบในประเทศไทย มีประมาณ 150 ชนิด เป็นแมลงที่มีประโยชน์ต่อการควบคุมแมลงศัตรูพืช ทั้งตัวอ่อนและตัวเต็มวัย ทำลายแมลงศัตรูพืชหลายชนิด เช่น เพลี้ยอ่อน เพลี้ยไฟ เพลี้ยหอย เพลี้ยแป้ง แมลงหวี่ขาว ไข่แมลงศัตรูพืช ฯลฯ ตลอดชีวิตกินเหยื่อได้กว่า 1,100 ตัว ซึ่งขึ้นกับชนิดของด้วงเต่าและเหยื่อ เนื่องจากลักษณะรูปร่างด้วงเต่าลายคล้ายกับด้วงเต่าศัตรูพืชบางชนิด ทำให้เกษตรกรเข้าใจผิด คิดว่าด้วงเต่าลายเป็นศัตรูพืช

ลักษณะรูปร่าง

ไข่ : มีลักษณะเป็นรูปไข่ (oval shape) เป็นกลุ่ม วางเป็นแถว ๆ อย่างเป็นระเบียบหรือบางครั้ง เป็นฟองเดี่ยว ๆ สีเหลืองแก่

ตัวอ่อน : ลักษณะคล้ายลูกจระเข้ มี 6 ขา ไม่มีปีก บริเวณด้านหลังและข้างลำตัวมีปุ่มหนาม (spine) ยื่นออกมา และมักมีจุดหรือแถบสีดำบริเวณผนังด้านหลังลำตัว

ดักแด้ : รูปร่างเป็นแบบ exarate มีระยางค์ขา ปีกเจริญเห็นชัดเจน อยู่อิสระจากลำตัว

ตัวเต็มวัย : รูปร่างเป็นรูปไข่ (oval shape) ด้านหลัง ลำตัวโค้งนูน ปีกแข็ง ผิวเป็นมันเรียบ สีสว่างสดใส มีหลายสี เช่น สีเหลือง สีแดง สีส้ม สีดำ บางชนิดมีลายจุด

ลักษณะการทำลายแมลงศัตรูพืช
ทั้งตัวอ่อนและตัวเต็มวัยของด้วงเต่าลาย กินแมลงศัตรูพืชเป็นอาหาร ตัวเต็มวัยกัดกินเหยื่อและบดกินทุกส่วนของแมลงที่เป็นเหยื่อทั้งส่วนขา อก หัวหรือหนวด ส่วนหนอนที่ฟักออกมาจากไข่ใหม่ ๆ จะดูดอาหารจากเหยื่อ เมื่อหนอนโตขึ้น สามารถัดกินและเคี้ยวเหยื่อได้ทั้งตัว ด้วงเต่าตัวห้ำกินแมลงศัตรูพืชได้ทุกระยะ ทั้งระยะไข่ หนอน ดักแด้ และตัวเต็มวัย

การนำไปใช้
เมื่อสำรวจพบแมลงศัตรูพืช ปล่อยด้วงเต่าลาย ตัวอ่อน หรือตัวเต็มวัย อัตรา 100 ตัวต่อไร่ ในพืชไร่ พืชผัก ไม้ดอก และในไม้ผล ปล่อย 100 ตัวต่อต้น เพื่อควบคุมปริมาณให้อยู่ในระดับต่ำ หากพบแมลงศัตรูพืชในปริมาณมาก ปล่อยด้วงเต่าลาย 1,000 ตัวต่อไร่ โดยปล่อยเป็นจุด ๆ ให้กระจายทั่วทั้งแปลง และหลีกเลี่ยงการปล่อยในช่วงแสงแดดจัด และปล่อยซ้ำจนกว่าด้วงเต่าลายจะตั้งรกรากได้ ควรงดพ่นสารป้องกันและกำจัดแมลง

จัดทำโดย : สำนักงานเกษตรอำเภอตาพระยา จังหวัดสระแก้ว

เผยแพร่ : กุมภาพันธ์ 2569

แมลงศัตรูธรรมชาติ "ด้วงเต่าลาย"